Gekruid geluid
Nieuws en agenda
Verdieping en achtergrond
Didactiek en methodiek
Beleid en strategie
Begeleiding en training
Feiten en cijfers
Prikbord
Adressen en links
Colofon



Gekruid geluid
 

       
Hoogopgeleide nieuwe Nederlanders voor de klas
Gürkan Çelik, adviseur op de terreinen van intercultureel onderwijs, onderwijskansen, cultuur en leiderschap (KPC Groep, 's-Hertogenbosch)

Gürkan Çelik

Het Nederlandse onderwijs kampt met een groot tekort aan leraren. Deze problematiek in ons onderwijsland wordt steeds meer op verschillende platforms aan de orde gesteld. Er worden expertmeetings, discussiebijeenkomsten of brainstormsessies georganiseerd om een remedie te vinden voor het lerarentekort in het onderwijs. De vraag "hoe het lerarentekort geminimaliseerd kan worden" staat uiteraard erbij centraal. Scholen in grote steden met veel allochtone leerlingen hebben het meest te lijden onder het lerarentekort. Het Onderwijsverslag dat de Onderwijsinspectie in 2001 publiceerde, wees dit ook inmiddels uit.

Er vinden ook positieve ontwikkelingen plaats. Te denken valt hierbij aan een aantal organisaties die het belang benadrukken om hoogopgeleide allochtone Nederlanders voor de klas te krijgen. In de publicatie van Palet "Wereldwijs voor de klas" vertellen allochtone pabo-studenten en leerkrachten over hun keuze voor het onderwijsvak, hun motieven en de barrières. In de nota 'Maatwerk voor Morgen' geeft het ministerie van OC&W de richting aan: er moet gezocht worden naar nieuwe groepen uit de samenleving die docent willen worden.
De Educatieve Faculteit Amsterdam (EFA) en het Regionaal Opleidingscentrum van Amsterdam (ROCvA) hebben in een razendsnel tempo een duale lerarenopleiding ontwikkeld voor een specifieke doelgroep, namelijk de hoogopgeleide nieuwkomers. Het belangrijkste doel van dit project is om de docentennood, in eerste instantie in het beroepsonderwijs, te lenigen. Door de Nederlandse taal te spreken, zich in de Nederlandse identiteit en cultuur in te leven, en de wetten van onze rechtsstaat na te leven slaan de hoogopgeleide nieuwe Nederlanders voor de klas in zekere zin een brug tussen de maatschappelijke waarden en de waarden van de (jonge) immigranten.

Minstens zo belangrijk is het om meer allochtone leraren voor de klas te krijgen, als rolmodel, om zo te komen tot een betere afspiegeling van de huidige bevolkingsgroepen in de samenleving. Het werven en aanstellen van leraren uit etnische minderheden is een uitstekende investering in een veilige en productieve cultuuruitwisseling. Roel van Drimmelen heeft in zijn publicatie "Een toegankelijk huis" (1999, Forum) aandacht geschonken aan het belang van etnische personeel in het onderwijs. Hij vindt dat zij de begeleiding versterken door hun begrip voor en kennis van de doelgroep en door hun voorbeeldgedrag. Ook eist een complexe omgeving van het onderwijs naar een diversiteit aan leerkrachten binnen onderwijsinstellingen. Dit is dan tevens een vereiste om de leerprocessen van de allochtone jongeren en daarmee ook de kwaliteit binnen het onderwijs te verbeteren. Overheid hanteert een diversiteitbeleid, met een heldere visie op papier, en heeft miljoenen subsidies uitgegeven voor een kleurrijk onderwijspersoneel, maar het is de vraag hoe dit wending krijgt in de onderwijspraktijk? Waar zijn de resultaten van de nota's geweest? Waarvoor zijn die gelden ingezet? Welke beleidsmaatregelen zijn er genomen? Hoe is het gecoördineerd en georganiseerd en door welke instanties/organisaties en wie heeft het uitgevoerd en wat zijn dé resultaten ervan? Ik weet zelf uit eigen ervaring dat er veel draagvlak hiervoor is, maar je weet niet hoe dit uitpakt in de praktijk. Om ervoor te zorgen dat het diversiteitbeleid goed tot zijn recht komt in de praktijk, ligt er een belangrijke taak voor de onderwijsinstelling. De instelling behoort meer open te zijn voor het onderwerp en de kennis en kunde in huis te hebben c.q. betreffende intermediaire organisaties in te schakelen om het gewenste diversiteitbeleid in de praktijk te verwezenlijken.

De samenstelling van de bevolking verandert, de pluriformiteit onder de bevolking neemt toe. Hiermee samenhangend stijgt het aantal jongeren uit etnische minderheden razendsnel. Ik ben ervan overtuigd dat de allochtone onderwijzers tevens een essentiële maatschappelijke taak vervullen als het gaat om 'actief burgerschap'. Burgers, dus ook de nieuwe Nederlanders, zijn de dragers van de maatschappij. Tijdens de Toonrede op dinsdag 17 september 2002 werd erop gewezen dat er ook weer meer nadruk dient te komen op de verantwoordelijkheid van burgers. De nieuwe hoogopgeleide Nederlanders vormen een bindend element in de multiculturele en multi-etnische samenleving, tussen de diverse culturen, identiteiten, waarden in de samenleving. Ze zullen meer waardevolle bijdragen leveren aan de participatie en betrokkenheid van jonge allochtone Nederlanders bij het maatschappelijk functioneren in het publieke domein. Ze zijn zich bewust van hun verantwoordelijkheid om de sociale cohesie in onze samenleving te bevorderen.

Het is dringend nodig veel meer leerkrachten voor basisonderwijs, voortgezet onderwijs en beroepsonderwijs uit etnische groepen te rekruteren. Ik denk dat er nog ongebruikte kansen liggen in de vorm van gastdocentschappen van hoogopgeleide allochtonen in andere beroepen, in de vorm van hoogopgeleide allochtone leerlingbegeleiders en samenwerking met externe bureaus en instellingen die alternatieve opleidingen en begeleidingstrajecten ontwerpen en aanbieden voor allochtonen jegens een baan in het onderwijs. Onderwijsinstellingen kunnen voor allochtone leerlingen en voor de multiculturele samenleving meer betekenen, mits ze weten meer te profiteren van mensen uit etnische groepen.
Wanneer ik een kans krijg zou krijgen om een paar uur les te geven aan scholieren, dan zou ik die kans zeker benutten om iets te kunnen betekenen voor de leerlingen in onze maatschappij. Ook ken ik tientallen hoogopgeleide allochtonen die de ambitie hebben om als onderwijzer voor de klas te staan, de leerlingen te coachen en te begeleiden. Dit vind ik tegelijkertijd een maatschappelijke taak en verantwoordelijkheid van ons allen, en we moeten ons wat intensiever en bewuster inzetten voor een betere samenleving. Het onderwijs is in mijn ogen het pad dat bewandeld moet worden voor een actief burgerschap, goede integratie en wederzijdse aanpassing. En dit alles zal uiteraard resulteren in een samenleving waarin ieder zich thuis voelt en gelukkiger wordt.

Gürkan Çelik

Meer