| Leren reflecteren op levensbeschouwing, hoe doe
je dat?
Het gaat in dit werkboek over alledaagse dingen: een collega
stelt een lastige vraag in een teamvermagering, een kind zegt
iets waardoor je met de mond vol tanden staat, een directeur
maakt een opmerking die je te denken geeft. Situaties die
uit de praktijk van alledag komen.
Na 11 september 2001 is duidelijk te merken dat verschil
in levensbeschouwelijke achtergronden onder volwassenen kan
leiden tot levensgrote problemen. Begrip voor elkaars opvattingen
is blijkbaar moeilijk op te brengen. Dit geeft duidelijk aan
hoe belangrijk het is om al heel vroeg te leren respectvol
om te gaan met verschillende levensbeschouwingen. Voor toekomstige
leerkrachten in het basisonderwijs is het van groot belang
het antwoord te hebben op de verschillende godsdienstvragen
en -uitingen in de multiculturele klas. 'Reflecteren op levensbeschouwing'
gaat uitgebreid in op deze problematiek. Aan de hand van dagelijks
voorkomende praktijkvoorbeelden worden dilemma's behandeld
waar een leerkracht in de klas mee te maken kan hebben. Het
leren recht te doen aan de diversiteit op school wordt geoefend
in de vorm van casussen, waarop de student zelf moet reflecteren.
De docent heeft hierbij slechts een sturende rol. De casussen
komen uit een empirisch onderzoek verricht aan de Universiteit
van Utrecht naar de positie van leerkrachten in het confessioneel
onderwijs.
Levensbeschouwelijk onderwijs biedt krachtige mogelijkheden
om tot een dialoog hierover te komen met elkaar. Het boek
van Bakker en Ter Avest is gericht op een combinatie van 'zelf
doen' en 'sturing aan het leerproces'. Sturing geven aan maatschappelijk
succes van de allochtone en autochtone jongeren, geconcretiseerd
in informatie en in opdrachten met betreking tot casussen.
Levensbeschouwing is daarbinnen een belangrijk aspect omdat
het raakt aan de fundamentele waarden en normen.
Mensen die meegewerkt hebben aan dit boek hebben een 'kijkje
in de keuken' van het intercultureel en interreligieus leven.
In dit boek worden 11 interessante casussen besproken. Centraal
in deze casussen staan de ervaringen van gewone leerkrachten.
Dit casusboek brengt de praktijk van alledag in het lokaal.
Dit boek stuurt uit het klaslokaal ook de praktijk van alledag
weer in om te kijken hoe het op jouw stageschool gaat. 'Al
doende leren' vormt de kern van dit boek. Leren gebeurt pas
echt op het moment dat je zélf de handen uit de mouwen
steekt en aan het werk gaat. Je reflecteren daarop. Je wordt
je bewust van 'de bril' die je op hebt als je de casus leest.
Met behulp van dit boek ontwikkel je als student de vaardigheid
om zélf sturing aan te brengen in het nadenken over
actuele situaties in het spanningsveld van levensbeschouwing.
Is 'zelf doen' het kernwoord voor de student, 'sturing' is
de kern van de activiteit van de docent. In dit boek is casus-georiënteerd
onderwijs een uitstekende combinatie van 'zelf doen' en 'sturing'.
De docent stuurt de aandacht van de studenten en stuurt bij
waar en wanneer dat nodig is. Het eind resultaat van de interactieve
inspanningen van docent, lesmateriaal en studenten is zelfsturing.
Het is duidelijk dat het belangrijk is dat autochtone docenten
in deze kleurrijke samenleving voorbereid zijn op verschillende
levensvisies in de klas, want als kinderen leren van elkaar,
leidt dit hopelijk ook tot beter leven met elkaar.
Als anderen je straks vragen: 'Reflecteren op levensbeschouwing,
hoe doe jij dat?' dan heb je daar in de vorm van de elfde
casus een antwoord op: 'Zó doe ik dat!'
|
