| Het lijkt wel of het onderwijs de afvoerput is waar alle maatschappelijke problemen in blijven steken. Als er ergens in Nederland een maatschappelijk probleem wordt ontdekt, dan roept de politiek reflexmatig dat het onderwijs er wat aan moet doen. Dat is niet de lijn van het LBR. Wie iets in het onderwijs wil bereiken, moet niet afschuiven, maar juist aanschuiven. Op allerlei niveaus, van het basisonderwijs tot het hoger onderwijs, vind je betrokken en gemotiveerde leerlingen, studenten, leerkrachten en bestuurders die aan de slag willen - niet om de problemen van de maatschappij op te lossen, maar omdat zij zelf de maatschappij zijn.
Wie over onderwijs praat, dezer dagen, praat al gauw over zwarte scholen. En over witte scholen. En over zwartwitte scholen. Zebra Magazine wilde het eens over een andere boeg gooien. Niet de problemen van het onderwijs, maar de oplossingen komen aan de orde. Hoe gaat het hoger beroepsonderwijs om met culturele diversiteit? Welke uitdagingen ontmoeten allochtone MBO-scholieren die een stage zoeken? Hoe lossen scholen zelf hun conflicten ongewapend op, buiten justitie om? Welke lessen trekt het onderwijs uit interetnische knelpunten? Dat soort vragen dus.
|
