| Deskundige van de maand, Els
Schellekens beantwoordt de de drie vragen van TIJM:
1. Welke vraag hoop je nooit meer te krijgen?
Die van een leerkracht die zegt: Waarom zou ik aan
intercultureel onderwijs doen? Ik werk op een witte school,
dus bij ons speelt het niet.
Mijn grijsgedraaide antwoord is: Juist daar waar etnische
diversiteit in het dagelijks leven ontbreekt, is het des te
belangrijker dit aspect van de samenleving van buitenaf in te
brengen. Als ik alle lespakketten Dit Ben Ik gratis had mogen
weggeven, waren ze allemaal naar witte scholen gegaan.
2. Welke vraag hoop je eindelijk eens voorgelegd te krijgen?
Zou je voor PABO-studenten een praktijkboek willen maken over
Intercultureel Leren in de Klas?
Vernieuwing begint aan de basis, bij toekomstige
beroepskrachten. Als zij leren diversiteit in hun klas te zien
en te benutten, krijgt ook ico een nieuwe kans - in een
bredere inbedding en dus minder gemakkelijk weg te schuiven.
Studenten zijn enthousiast als ze concrete voorbeelden krijgen
van wat je in de klas kunt doen, zonder al te veel
ingewikkelde theorieën. Bewust zijn van wat je zegt en doet
levert veel op en kan zo simpel zijn. Verander bv. de
opdracht: 'neem een voorwerp uit je eigen cultuur mee' eens
in: 'Neem een dierbaar voorwerp mee (of iets dat al heel lang
bij jouw familie hoort) en vertel er wat over'.
3. Welke vraag zou je zelf willen stellen?
Dreigt het gedachtengoed van ico verloren te gaan, als we het
onderbrengen bij 'recht doen aan diversiteit'? Is een
onderwijsgevende die 'recht doet aan verschillen' ook meteen
vaardig in het recht doen aan etnisch/culturele achtergronden
van leerlingen?
Soms ben ik hoopvol gestemd - ja natuurlijk kan dat. Aan de
andere kant zitten er zoveel blokkerende patronen in het
denken van meerderheden over nieuwkomers, en die worden nu nog
eens aangewakkerd door wel erg veel nadruk op de gevaren uit
islamitische hoek en ontsporende jongeren in Nederland. Ik zou
willen dat iedere docent zich bewust is van het mechanisme van
beeldvorming. En dat docenten zich de vraag stellen, wat hun
leerlingen op school en later in de maatschappij het meest
nodig hebben. Ik heb het vermoeden dat zelfvertrouwen, respect
en sociale vaardigheden dan hoog zullen scoren. Daarbij dient
een leraar het goede voorbeeld te geven.
|